السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

887

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

فصل هشتم : باب‌هاى صلح و حكم مشتبهات و مشتركات باب 1 جواز صلح 1472 - ( 1 ) حفص بن بخترى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « صلح در ميان مردم جايز است . » 1473 - ( 2 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « صلح در ميان مسلمانان روا و گذراست مگر صلحى كه حرامى را حلال يا حلالى را حرام كند . » مسعدة بن صدقه از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام از نياكانش عليهم السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز اين حديث را روايت كرده است . ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب هشتم از باب‌هاى ضمان فرمودهء امام عليه السلام كه : « او بيشتر از آنچه بر آن مصالحه كرده است ، حق ندارد . » مىآيد : و در روايات باب بعدى ، مناسب با اين بحث خواهد آمد . در روايت پانزدهم از باب ششم از باب‌هاى قضاء فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « صلح در ميان مسلمانان روا و جايز است ؛ مگر صلحى كه حلالى را حرام يا حرامى را حلال كند . »